nic nie jest tak jak miało być, czuję się coraz dziwniej, brakuje mi rozmów z panią P. tęsknię, czekam i zastanawiam się w którym momencie i gdzie zgubiłam znowu chęci do życia.
4 lipca 2017
obiecałam sobie, że to już zamknięty rozdział, że koniec ze smutkiem, ale tak się jednak nie da a ja chyba mam ochotę tu znowu być.
1 listopada 2016
znowu czuję się tak bardzo nie taka
znowu się rozczulam.
25 kwietnia 2016
czuję, że jestem tu tylko tymczasowo i nie całkiem. chciałabym żeby to wszystko było tylko kiepskim filmem.
10 kwietnia 2016
czekanie.
24 marca 2016
strach przed rozpadnięciem, brak słów i natrętne myśli, że jestem tak bardzo nie taka. pieką mnie oczy i popękane z zimna dłonie, jeszcze nie wygrzebałam się spod zimowego koca. i nie chcę, boję się.
